Duygu Salı

Arama Yeniden Devrede

2008-06-26T01:35:00.000-07:00

Burda:
http://duygusalt.blogspot.com/2008/04/arama.html

ÇALKANTI

2008-05-03T10:20:00.000-07:00

Sondan bir önceki akşamın sancısını taşıyorum iliklerimde.
Karanlık mazisi, geleceğin içimde bir üftedir.
Dal kırıkları üzerinde seken insan kümelerinde,
Yükseklere uzanan her el demeti,
Sanki topraktan devşirilmedir.

Çam sakızı, çoban armağanı; karnı yarılmış bir mutluluk
Bir yarısı acı, keder, hüsran; diğeri ise acıma ve şevkat ile süslenmiş
Bir tabak dolusu sevgi. . .
Hep yarı aç, yarı tok kalkıyoruz, bu sofranın adabı gereği! . .
Üzerimize de siniyor, yalın bir yokluk.

Kaktüs yaprağından kotarılmış, ince, dikensi bir yalnızlık
Kuruntu kumaştan dikilmiş gözde, sırmalı bir kaftan.
Hayat denizinde, sanki bir anlık
Aç, susuz bırakılmış bunca da insan! . .

Tarih: 25 / 11 / 1992

SORGULAMADA İSTANBUL

2008-05-03T10:18:00.001-07:00

Bir gürültü, bir hengame
Şaklabanlık dürtüleriyle nadasa bırakılmış
Taşı, toprağı altından; ilah gibi üzerine titrenen
Beş para etmez memleket. . .

Saçmalıkların, göbek kordonuyla başı çektiği ve. . .
Sarayburnu deniz dibi trafiğinde,
Yahut da birinci, ikinci boğaz köprüleri ile perçinleşmiş;
Ya da otobüs, kamyon, otomobil lastikleri altında son bulmuş. . .
Daha aklımıza gelen gelmeyen nice kilometre taşlarında,
Kendini sınamış, salgın bir hastalık misali
İnsanlara musallat olan, tarifi yapılamaz. . .
O sıradan gezegen.

Bir yakasında Üsküdar, Beşiktaş; Kadıköy, Eminönü. . .
Diğer yanında da Bostancı, Adalar; Sirkeci, Yalova arasında,
Soluksuz denizlerde yalpalayan insan kitleleri merkezi. . .

Kuramsal yok oluşların ve yalnızlıkların,
Her gün, biraz daha boğazın pisliği içine gömüldüğü,
Karanlık mazisi, derin anlamlar içeren. . .
Sahipsiz büyülü şehir.

Aşıkların birbirleriyle köşe kapmaca oynadığı,
Duygusallıktan yana nasibini, biraz olsun almamış
Demirden ayakkabıları ile yürekler üzerinde gezinen,
Karınca nezaketi ile de bizi ısırmaktan geri durmayan
Kancalı karamsarlıklar mekanı. . .

Ey! . . Düşünce nedir bilmeyen,
Sorumluluğu ise omuzlarında hiç hissetmemiş,
Duygu kırıntısından yoksun
Melek gibi insanları da içinde barındıran
Şeytanlarla yapılan düelloda acımasız
Acımasız olduğu kadar, bir o kadar da kaygısız
Toprak parçası. . .

Kadınların ve çocukların, masum bedenlerinde dolaşan ellere,
Daha ne kadar seyirci kalacak,
Bu vicdansız ve dengesiz semtlerin,
Sorgusuz, sualsiz infazını yerine getirme hakkını
Kim veriyor sana! . .
Cam kırıkları gibi ele batan zaman parçacıklarıyla
Üzerine hücum etme zevkini; tiksindirir güzellikler ile
Yok olma fırsatının da elden kaymasını sağlayan kim
Milyonlarca insana! . .

Yalap şalap yıkanmış, bakımsız yüzlerde
Pervasızca büyüyen sivilceler misali
Bunca sabır ve metanetle belleklerde. . .
Uygunsuz durumlarda, milyon defa adı okunmuş
Bir parazit bakteri gibi ruhumuzu sömüren,
Sen değilsin de başka bir şey mi yoksa! . .

Her soru, sorgulamada bir bakış açısı
Her açısından da bakılınca üçgenin,
Yaşam, yürekler acısı. . .
Neden verilemez cezası, sorgulamalarda!
Suçluya, suçunu itiraf ettirirse de;
Sağanak olup dinmese de sorular,
Ne gündüz ne gece ahenkleri değişir.
Sakıncalı, kaçamak bakışlar arkasından da
Kulağımıza şu lakırdılar çalınır;
“Bir gün düzelecek, bir gün düzelecek, bir gün. . .
Bir akıllı da çıkıp da belki. . . şu soruyu da sorar;
Bir gün. . . Lakin. . . Ne zaman? . .

Tarih: 23 / 11 / 1992

GARİBAN

2008-05-03T10:14:00.001-07:00

Akşam akşam, yeniden üzüntü gezegenine yolculuk yaptım.
Bakınca tam anlayamadım; ya vardı ya yoktu sekiz, on yaşlarında,
Gezindiriyordu sadece pervasızca elini kolunu, boş yere iki yanında
Sağır mı, dilsiz mi, yoksa akıl fukarası mı; bir türlü hissedemedim!

Kara paltosu uzanıyor taa. . . ayak parmaklarına
İnceden inceye alay ediyordu, yüzümüze bakıp o haliyle; şaşakaldım. . .
İnanır mısınız ey dostlar, o gariban çocuğa nedense acıyamadım
Derken, birdenbire aldı götürdü beni, duygusal melankoli diyarlarına.

“Demini bulmuş bir insan” havası, düşencesi uyandırdı
O gariban çocuk bende.
“Duyarlı” insan tablosu çizen beşerde bile ben, öyle kişiliği görmedim.
İçtiği ayranın kutusunu bile götürürdü, attı çöp tenekesine.
Allah’ım! . . Bu çocuk akıllı mı, deli mi; hiç bulamadım. . .

Benim kolumda, kaplama bir saat,
Onunsa paltosundan daha değerli hiçbir şeyi yok
Aynı ruhlara sahibiz; aynı havayı da teneffüs ediyoruz
İyi de ne ki beni “değerli” kılan, onu yerden yere vuran!
Onu doğurup ( vurup? ) sokağa bırakan anne de
Çok vicdanlıymış, çok. . .
O, her şeyden habersiz yaşıyordu hayatını
Onu görünce ben oldum, edebinden sarsılan. . .

Tarih: 18 / 11 / 1992

AĞLAMAKLI

2008-05-03T10:13:00.000-07:00

Bilemiyorum, hangisi doğru; ağlamak mı, avunmak mı? . .
Yoksa direnmek mi ağlamaya?
Seni hiç tanımıyorum. . ! Yüzünü de hiç görmedim.
Ne sesini duydum, ne de kokunu aldım;
Benim yaptığım, yoksa yaşamı savunmak mı?

O halde ne ki beni benliğinle bu denli kucaklaştıran!
Belki de sana kızdığım için karalıyorumdur bu satırları.
Sen ki kuyruğunu sıkıştırıp bacaklarının arasına kaçtın,
Bu soluksuz dünyadan.
Cesedin daha soğumadı; ama seni, sevenlerini tekrar aldatıp
Yok olacaksın toprağa bataraktan

Son sevgililerini, iki kez arkasından hançerledin.
Seni, kardeşi gibi seven şirin kızlar, arkadan gözyaşı tüketiyorlar.
Ya o çocuksu gülüşleriyle, şakalarıyla, seninle bütünleşen erkekler
Daha şimdiden, çelik çomak oyunlarında,
Senin yerine oynayacak insanı bulma telaşındalar.

Annen, baban perişan; yaşam savaşı derdindeyken. . .
Bir de kahır koydun gönüllerine, özlemin de cabası
Oysa sadece sana bağımlı olan bir şey değildi yaşamak.
Dedim ya! . . tuzsuz aşa, pirinç kattın sen;
Suyunu kaçırınca da oldu pirinç lapası.

Öğretmenlerin de yas tutuyor senin için
Onlara, aptal öğrencilerin yorucu izdihamlarından sığınacak
Bir çatı altı gibiydin.
Gönlünü fethettiğin bir dilber de vardı, bir yerlerde belki de, kim bilir!
Ama yo! . . İlle de sen, kendini, o pencereden kaldırıp atacaktın.

Mademki yazıyorum; senin için bir şeyler daha karalayacağım.
Sen, en kolay olanını seçtin; zoru ise belki de hiç denemedin.
Benliğinin içinde, belki de sen, kararını çok zaman önce vermiştin.
Bağışlasın beni, seni sevenler; elbette beni üzdün; ama. . .
Ne yazık ki, arkandan ben, ağlamayacağım!

Ne söyleyebilirim ki! . . Senin için üzülerek çarpan yüreklerin hepsi haklı
Bin bir tane soru bıraktın göçüp giderken beyinlerde;
Yaşlı gözleri ise meraklı.
Ne istedin, onca seni seveninden; arıca, bir de benden. . .
Gecenin bir yarısı.
Muradına erebildin mi? . .
Öyle buğulu gözler bıraktın ki arkanda ağlamaklı! . .

Tarih: 17 / 11 / 1992

ERKEKSİ SİTEM

2008-05-03T10:11:00.004-07:00

Sömürülmüş vücudu, baştan başa gençlerin
İsmi, kapkara harflerle işlenmiş; çocuksu erkekliğin
“Namus”u hiç tatmamış, bir eksik eteğin; uçkurunun esiri olmuş
Şehvet çırpıntılarında erkekler, sayılmaz kaç gecenin! . .

Soluğunda, çıplaklığın beden iniltileri var.
Benliğini karıştırırsan işin aslına, o iş, orada biter.
Her zaman, hep suçluyuzdur; hep hor görülürüz biz erkekler
Ruhumuzu satın aldınız, bir gramlık balık etiyle siz melekler

Size daima şiirler yazarız; şarkı derleriz.
Çalışır, didinir, yaranamayız; daha çoğunu isteriz.
Hepsinden önemlisi, sizi hep çok severiz
Ama bir türlü anlaşamayız; çünkü biz, ne de olsa erkeğiz.

Masmavi geceleri, zindan edersiniz bize.
Taşı sıksak sular fışkırır; hisseder bunu eliniz.
Bir aslan gibi kükremek yerine, bir kedi gibi kıvrılıp dizinize
Merhamet dilemekten başka, sizden bir şey mi isteriz?

Birinden, bir fiske yiyip hatayı, bütün bir zümreye yüklemek niye?
Aldanmayın sakın ha “Bunlar, bize muhtaçtır” diye!
Bir dünya yaratılmış, kadın ve erkeğiyle
Gelin yaşayalım işte, şevkat, sevgi ve aşk ile

Dolu dizgin duygular, hep menfaat peşinde
Hiç kimse arkada kalmıyor, birbirini aldatma yarışında.
Evrenin dört mevsiminde, her salise, her saniye ve her saatinde.
Savaşlarda, toprağa kucak açmıştır erkekler, yaşamın arifesinde.

Mihraca yükselen her ruh, erkek değil elbette.
Böyle bir yanılgıya düşersem büyük haksızlık ederim.
Durmadan hep, her saniye benden şüphe ederse
Bir insan olarak ben, gönül huzuruna nasıl ererim!

Tarih: 15 / 11 / 1992

KIYAMET RÜYASI

2008-05-03T10:11:00.003-07:00

Cehennemde bir buzdan dağa, daha erildi.
Kaçıncı katıdır bilinmez yerin; gök başına devrildi.
Toprak ana, adem baba; her bir yere savruldu
Kabristandaki ölüler teker teker doğruldu.

O yüce yaratıcı, gökkubbede belirirken
Savrulan tüm enkazın, ansızın gözbebeği seğirdi
Kalp ağrısı bile artık, çare değilken
Kaybolmanın sırrını kimler keşfedebilir ki!

Dert, derman, yalnızlık, kasvet, uçurumlarda kayboldu.
Acı, keder, ihanet, hasret atmosfere dağıldı.
Mani, türkü, şarkı, ağıt; hepsi ruhlarımıza hapis oldu
İyi, güzel, kötü, çirkin; bunlar, zaten batıldı.

Zamansız koruda şeytanlar, her biri cirit atıyorlar.
Var olmayan öfkesiyle insan hırçınlaşıyor.
Aşağıya baktığında, kalıntılar, çevreye çirkef saçıyor.
Özgür kaldı ruhumuz; artık, hesap saati yaklaşıyor.

Gümüşten bir asa ile bir melek beliriverdi kapıda.
Nurla boyalı kapıdan, geçiverdik bir çırpıda.
Gördük ki, ruhumuza yabancı değil bu mekan. . .
Sonra; burnumuza kokular geldi, genzimizi yakan. . .

Bir kalabalık ki çevre, mahşerin taa kendisi
Kimi ruhlar avaz avaz bağırıyor, yankılamakta sesi
Herkesin önüne düşmüş şapkası, takkesi, külahı, fesi
Kimini cezalandırıp kimini bağışlıyor, evrenin efendisi. . .

Çok uzakta bir yerde, cehennem gözüme ilişti.
Bütün yaşadığım saatler, benliğimle çelişti.
Aranırken gözlerim, cennet bahçesiyle kamaştı
Doğrusu bu, akıl almaz bir varlık için bile olsa inanılmaz bir çelişki

Gökkuşağından aşağıya aktık ben ve bir kafile
Hafızamda bilgiler, telaş içinde.
Düşünceler kuşattı beynimi, sanki çelikten bir kale
Derken; indik gökkuşağından, çıktı karşımıza sonsuz bir şelale

Anladık ki bu, başlangıcın yarım öyküsü
Çalındı uzaklardan kulağıma, ahenkli bir horoz ötüşü
Kapalı olan gözlerim açıldı, birden dindi kabusu. . .
Bir kaldırdım ki başımı, aydınlanmış dünyanın mavi perdesi. . .

Tarih: 13 / 11 / 1992

AYYAŞ

2008-05-03T10:11:00.001-07:00

Çorabının tekiyle kovalamaca oynarken
Demir parmaklar arasına sıkışır ellerin, ayakların
Çorba yerine tuzu, su içine katarsan
Dallanır budaklanır boğazında parmağın.

Duvar dibi ikliminde, iki büklüm yağarsın
Kardan bir adam gibi buz tutup da donarsın.
Gerçekleri unutup hayalinde yaşarsın
Sarsılmış yüz ve gözle aylak aylak gezerken

Bütünüyle ilti...tır söylenen lakırdılar
Ne çare ki o saatte, akıl kafadan uçar.
Seni dinleyen her kimse, “Acep bu, deli midir?” der.
Bir taraf, bir şekilde, evine geri gider.

Yıllardan beri, bir tek kez, kadın yüzü görmedin.
Şişe içinde yaşayan bir balık varsa o balık, sensin.
Adam sen de! . . diz şişeleri ardı ardına; muradına erersin
Dere kenarında bir yerde, bir gün, postu yere serersin.

Tarih: 9 / 11 / 1992

AYIŞIĞI

2008-05-03T10:06:00.003-07:00

Mehtabın ritimleri yankılanmakta boşlukta
Kan kusturan siyah renk yok oldu, bir çırpıda
Dengeledin geceyi masmavi ışığınla
Hoş geldin yalnızlığıma, kaçamak ay ışığı

Bulutsuz gecelerde parlayan meşalesin
Nurdan parlak yüzünle bize hep gülümsersin
Hep bizimle birlikte bir o kadar da uzaksın
Ruhumuzu terk edip karartma ay ışığı.

Çekirdekten yetişme, doğuştan yeteneksiz
Yardıma muhtaç olana her zaman kifayetsiz
Doruğundaki kefene daima ihanetsiz
Bakmasını öğret de öğrenme ay ışığı.

Sana bakan her göz, aniden aydınlanıyor
Gözlerimin içi, parıl parıl ateşle kamaşıyor.
İçimde ise bir yara daima kanıyor
Göz üstüne mil çeken bir sırrın mı var ay ışığı

Bu tatlı rüzgarın da adını anmasam alınır
Bu rüzgarda varlıklar, gökyüzüne darılır.
Senin sayende ise gece loş bir ahenge bürünür
Tutsak olan tüm ruhlara selamlar ay ışığı.

Tarih: 8 / 11 / 1992

TURKUAZ

2008-05-03T10:06:00.001-07:00

Olsa olsa, bir turkuaz ancak bu
Meyveden sulu, yemişten tatlı, cevizden sert, kılıçtan keskin olan
Gezgin dudaklarının arasında oluşan bir tutku. . .
Sihirbaz gibi ansızın; sihir ile kucaklaşan

Çamurdan; ama saçma sapan bir hayal benimkisi
Belki de elimin içini ovuşturan, simsiyah kara lekelerdir.
Zaten bu yaşam, bir önceki yaşamın biraz eskisi
Kara günler ise belki de; üzerine kireç dökülerek değiştirilenlerdir.

Zıvanadan çıkaran her nesnenin, belli bir ismi mi var?
Karamsarlık kırıntıları içerisinde kim yaşamak ister ki!
Bülbül bile öttüğü zaman sesini duyar,
Bu karmaşada, peşimize düşüp de kimler gelir ki?

Sendeleyen her insan acaba sarhoş mu?
Yaşam, bir zillede (sillede?) vurmuş olamaz mı yere onları?
Sanki senin hayatında hiç hatan yok mu?
Bırak artık elemeyi sen de şu kaygan kumları!

Çoğu zaman istiflenmiştir belki de kim bilir benliğimizde, insan katmanları
Soğuk buzullar gibi kaçıp gidiyor elimizden, zaman damlaları
Katmanlar arasında da ince dilimler halinde aşk yalanları
Bir yer de yok ki sırra kadem basalım,
Arkamızı yalar oldu ayak sesleri. . .

Tarih: 30 / 10 / 1992

BUDALA

2008-05-03T10:05:00.001-07:00

Dertli ortaklar, dergah kurar tahtına
Son veremezsin, ruhunun noktalaşan saltanatına.
Varsa, yoksa kan ağlamak; varsa, yoksa yenilmektir.
Engel olamazsın bir türlü, söz geçiremezsin bahtına.

Çakırkeyf alemlerinin bir numaralı şaşkını
Anlatacak söz bulamazsın, ummanlara sığmayan aşkını
Yol ortasında durup tepe taklak insanlara bakar da
Kimselere duyuramazsın matemli haykırışlarını

Kapıp koy verdiğin zaman, arkandan lanetler okur
Adımlarını sınırlı atarsın, önünde belirir bir çukur
Kah aşağı düşersin, kah kalkarsın ayağa
Sonuçta; pembe bulutlar, üzerinde uçuşur.

Martı sesleriyle birlikte denizi de ararsın
Her lahzanın içerisinde, kılı kırk bin defa yararsın
Bir düşünceden, düşünceye aniden aralanıverir kapılar
Böyle dört duvar arasında, kaderine ağlarsın.

Köpürüp taşan ırmaklarda, aniden atlanmaz suya
Ama bu, senin için her zaman gür olan sıradan, korkulu bir rüya
Şimdiden sıvadın paçaları, nerede kaldı onca öğütler
Tamam, atla da boğdur kendini;
Kurtulursun belki tüm sıkıntılarından budala. . .

Tarih: 25 / 10 / 1992

BİLMECE

2008-05-03T10:04:00.000-07:00

Ağız alışkanlığımı artık, dudağım yadırgar
Kara çarşaflarına bürünüp gezer, ruhumda kadınlar.
Bahçemde bir yerlerde, bir köpek hırlar
Ayaklarımın dibinde ise daima nankör bir kedi mırıldar.

Boylu boyunca uzanıp içime sarkar,
Nafile yakarmaları benliğimi yıkar.
Düşse de hep yerlere, ayağa kalkar
Bütün ölümler, ulemalar hep ondan korkar.

Menzilinde olanı, anında vurur
Gözünü açıp kaparken duan okunur.
Ansızın birdenbire yanına sokulur
Uzaklaştığı her metrede ise yüreğin burkulur.

Her şeyden, onu, üstün tutarsın
Yapışır da üstüne silkinemezsin.
Gözlerinin feri söner de muma dönersin,
Çıplak ayaklarla taşlarda, kanıt ararsın

Çalkalanan nehirler gibi köpürür gönlün
Eh! İşte, o zaman ölümden döndün
Devam ederken yoluna, çıkmaza girdin
Hayırlısı olsun, ne de olsa karar “gönlünün”

Kararsız bir gününde, onu mu andın?
Bir bakışa, bir gülüşe sen de mi kandın?
Acaba, herkesi, sen kendin mi sandın?
Biraz geç oldu; ama sonunda sen de akıllandın.

Mayın tarlalarını adımlar durursun
Varlığıyla yokluğunun miliminde “yoksun!”
Seni, bir saniye düşünmez; sen mi suçlusun!
Ne diyelim kardeşim, “Allah’ından bulsun.”

Tarih: 19 / 10 / 1992

MANASIZ

2008-05-03T10:02:00.000-07:00

Tiksinti verir huysuzlukların,
Baş ağrılarına tanık oluyor yüreğim.
Nereden geldiği anlaşılmayan
Bir tokmak edasıyla beynimde yankılanmakta olan

Arasında sevdalı bakışların,
Yitip giden zamana şahit oluyor benliğim.
Çatık kaşlı, baş belası insanların
Tekerrür eden her lahzasına aldırmadan

Çorap söküğü yamaçlarda bıkmadan,
Kat edilen sabır taşlarını anımsıyor gözlerim.
Çatlaklarından su süzülen bir kayanın
Parçalanmasına ramak kalmışken tabiata haykırmasından.

Maneviyatında maneviyi, hissiyatında hissi, bir bütün olaraktan
Ruhumun derinliklerinde zaptediyor gözyaşlarım.
Kamçılara bürünmüş bir sokak kızının
Kırbaçlarını, günlerce üzerimde gezindirmesiyle

Sarmaş dolaş bir vaziyetteyken
Nefret içinde inliyor gönül değirmenlerim.
Şevkat ve sevgi karabasanlarının
Çapraz ateşi sonunda oluşan karanlık diyarlarından.

Tarih: 12 / 10 / 1992

BEDDUA

2008-05-03T10:01:00.000-07:00

Son çırpınışların, içimde hıçkırıklara boğuluyor.
Gönlümün üzerindeki bulutlar sessizce dağılmış
Toz bulutunun ardında, şimdi kumlar savruluyor.
Duman lekesinin bile tadı bozulmuş, rengi açılmış

Perişan gönlümün yağmuru dinmiş
Umut vadisinde, çiçekler bir bir soluyor
Aşk denizinde tayfalar, direğe bağlanmış
Allah’ım, bu insanlara neler oluyor?

Çapraşık her görünen yerden, kanlar sızıyor.
Derin bir uçurumun önünde bulutlar hareketsiz.
Yaşamın bedbaht tablosu göz yaşartıyor
Tüm canlıların ise adım atacak hali yok; hep metanetsiz

İşte, size bir burgulu yaşam şekli daha
Yüzlerce yerinden burkulmuş evrenin dirsekleri
Milyarlarca mahluk, doluşmuşlar büyükçe bir kaba
Bitmek tükenmek bilmez olmuş, akıl almaz istekleri

Her ruhun gölgesinde, bir şaşılık yatar olmuş
Göremez olmuşlar kendilerini, durgun nehirlerin yansıyan aksinde
Sahtekarlık, fitne – fesat doğru olurmuş
Gölgesinden huylanmayan her neslin ayak sesinde

Cam kırıkları arasından, bir yaşam sarkar
Tepe taklak olur dünyalar, her nefesinde
Yaşanacak tüm acılar ortadan kalkar
Ölmekten beter olur nesneler, her keresinde.

Çarmıha gerilmiş her ruhun, bin hesabı var
Köklü yaşamların altında ruhaniler
Bir insan, bir insanı nasıl da boğar! . .
Hesabını vereceksiniz bir bir caniler.

Sistemde bir yerlerde, bir bozukluk mu var? . .
Maddiyatla sarsılmış tüm insan – ı beşer
Yakılmayan ne kaldı ki onu da yaksınlar
Birbirine düşmezdi bütün kardeşler

Kanıt mı istiyorsun; işte, bak yerlerde
Masmavi gökyüzünün hemen altında
Bir cinayet daha işlendi, kim bilir nerede?
Aldanmayın gönüller en nihayetinde,
Tutacak bu katmerli, lanet beddua. . .

Tarih: 6 / 10 / 1992

TEKER

2008-05-03T09:59:00.000-07:00

Hep çevrilir, ters döner, baş noktayı bulursun
Acı bir ıslık çalıp “zınk” diye çakılarak
Görünmez küre olup bir şeye benzemezsin
Uzayıp giden yollarda, durmadan yalpalayarak

Önüne geleni ezer, direneni biçersin.
Ümitsizce tur attırıp derman arattırarak
Mendebur gölge gibi arkamızdan gelirsin
Kah orada, burada; kah da soluklanarak.

Fani bir yaratıcı gibi iz sürmeye başlarsın,
Köpüren denizlere çalkantılar salarak
Dolu dizgin, bir tay gibi dört nala yol alırsın
Umut denen perdeyi hafif aralayarak.

Gezdiğin her diyarda, şimşekler çaktırırsın
Umursamaz tavrınla sahte gülüşler yayarak
Milim ile mesafeyi, tam bir yılda alırsın
Sarhoş bir hancı gibi bağırıp çağırarak

Tarih: 28 / 9 / 1992

Kimim Ben ??? - III

2008-05-03T09:58:00.001-07:00

Ben, yalnızlıklar ülkesinin ak sakallı ihtiyarı

Canımdan az, kanımdan fazla sevdiğim.

Sakin ülkenin ihtişamıyla örülmüş, çepeçevre surları

Elimi, vicdanıma her götürüşümde

“İşte, bu benim” diyebileceğim. . .

Kimim Ben ??? - II

2008-05-03T09:57:00.001-07:00

Ruhum, yalnızlığımı örter; görüntüm, gündüzleri sarar.

Solum, sağımdan baskın; kan çanağına dönmüş olan suratım.

Duygularla her karşı karşıya gelişimde,

Düşüncelerden oyulmuş karanlık mağaralar.
Sahte yolculuklarla kapağı attığım tek sığınağım

Kimim Ben ??? - I

2008-04-19T06:59:00.000-07:00

Ben;Göğüsündeki birikintilere heran sorumsuzca gömülen
Bir karabatak misali derin sularda acı ile oynaşan
Karanlık geleceği aydınlığın ufkuna dönük olan
Yalnızlığı kendine yurt edinmiş, şafaktan adamım...

1/1/1993

Arama Motoru

2008-04-19T05:39:00.000-07:00

GECE

2008-04-13T09:00:00.000-07:00

Ah! Gece içinde barındırdığın bin bir karanlık
Kokuşmuş, köhnemiş köşelerden sesleniyorum sana.
Üzerime gelme, ne olur; biçareyim bu sıralar
Dermanın da sonuna geldim artık, tükeniyor yıllar

İçimde özlemin, şevkatin, nefretin, seksin, aşkın
Dolu dolu yaşandığı saatlerde tik tak seslerinin
Buhrana dönüştüğü zalim zaman makinasının
İnce zaman dilimlerindeki titrek zaman çırpıntılarında hissediyorum seni.

Bu gece, karanlık yüzünü bir kez daha gösterme bana, ne olur!
Bitkisel bir hayatın eşiğinde hissediyorum kendimi.
Tutkuyla özlemi birbirinden ayırt edemeyen
Zavallı ve kimsesiz hissettiriyor aynalar, donuk ışıkta beni.

Mavi kardan yırtmaçlı bir gökyüzüsün şimdi tepemde
Kim bilir,biraz sonra ne çeşit bir ahenge bürüneceksin!
En az yaralı bir kurt kadar vahşi, bir ceylan kadar ürkeğim
Yoksa sende mi bana ahkam kesecek, benden hesap isteyeceksin.

Bu gece, bir acıdan bir acıya ümitsizce sendeleniyor yüreğim
Milyonların içinde katmerli
Yalnızlıkların odak noktası haline gelmiş,
Derin bir kuyu vazifesi görüyor şimdi bana duygularım.

Beynimin içinde çanlar yankılanıyor sadece
Ezan seslerinin, Allah – ü Ekber diye yeri göğü inlettiği
Ses getiren ve getirmeyen yalnızlığın kol gezdiği tüm diyarlarda,
Siyahımtırak bir matem aleminin içinde bocalayıp durarak

Bu yalvarıp yakarmalar,
Esrarengiz yok oluşları simgeliyor belkide, kim bilir!
Paçavralardan dikilmiş bir gelecek vaat edecek değil misin,
Tekrar tekrar, her gün ışımasında bana, sen, yeniden gece?

Kafaları, mozaik örümcek ağlarıyla örülmüş bu insanların ve. . .
Sen, beni, o cehenneme tekrar tekrar daldıracaksın.
Ben, bu kısırdöngü içerisinde, amansızca kıvranıp dururken
Başını arkaya çevirmeden yol alıp sabahı da kendine düşman edeceksin.

12 / 9 / 1992

DERMAN ADASI

2008-04-13T08:59:00.000-07:00

Kırık dümenine şimdi martılar konuyor
Zaman gemisinde, bir patırtı, bir hengamedir sürüp gidiyor.
Sanki gecenin kör şafağına demir atmış tüm anılar
Devran, bir o yana, bir bu yana örseleniyor.

Duyguların oyununa gelmiş derman adası
Metalik parıltılarla süslü bir tabloydu sanki dalyanlar,
Vuruyordu bir bir, ardı ardına
Adadaki kayaların sırtına, keskin hançerlerini dalgalar.

Tarih: 10 / 8 / 1992

ZAVALLI DÜNYA

2008-04-13T08:58:00.000-07:00

Her gölge, bir insan; her gölge bir lisan
Her gölgenin, yansıyan ayrı bir kişiliği var.
Sen, gölgende kaybolan küçük bir damla isen
Şu zavallı dünyanın, söyle ne kusuru var?

Mahcup bir kraterde, bir mazlumda, bir insan
Mendebur gecelerin, volkan ışıltıları var.
Sen, gölgende kaybolan küçük bir damla isen
Şu zavallı dünyanın, söyle ne kusuru var?

Mahcup bir kraterde, bir mazlumda, bir insan
Mendebur gecelerin, volkan ışıltıları var.
Sen, sevgisiz kalıp da suçu ona atarsan
Şu zavallı dünyanın, söyle ne kusuru var?

Durgun akar nehirler, hep en uçta durursan
Sakın ola aldanma, köpürüp taşanı da var!
Masmavi gökyüzünü bir rüyaya taşırsan
Şu zavallı dünyanın, söyle ne kusuru var?

Topu topu, birkaç saat anımsanacak olan
Aklından hiç çıkmayan dolu dakikalar da var.
Her şeyleri dert edip ruhunu karartırsan
Şu zavallı dünyanın, söyle ne kusuru var?

Tarih: 9 / 7 / 1992

ZEMBİZ

2008-04-13T08:57:00.000-07:00

Yok olan bir prensesin gözyaşları mı
Hüzünlü melodilerle kıraç topraklar üzerine dökülen?
Tükenen bir balonun narin havası mı,
Sabırla lahza lahza bulutlara yükselen.

Yırtınırcasına haykırır benliğim, “Hatayı, nerede yaptım” diye
Kördüğüm düğümlenir yollar, çıkmaz caddeye.
Aşk ne benzer bir cisme ne de maddeye,
İnerken gökten zembil ile oturursun “pat” diye.

Tarih: 28 / 6 / 1992

SEPKEN

2008-04-13T08:53:00.000-07:00

Heyhat! Gecenin zembereği mi koptu yoksa
Bu ne gürültüdür, bu ne aydınlık
Ne olmuş yani, iki bulut birbiriyle kucaklaştıysa
Bu ne gözyaşıdır, bu ne hıçkırık

Mevsimin feleği döndü de birdenbire ansızın
Yukarıda kıyametler mi koptu?
Derme çatma zahten teleme olan tabiatın dengesi bozuldu da
Bir densizin olanca acısı, içime mi çöktü yoksa ?

Neden! Yoksa zaman yine benliğini mi yitirdi?
Ne varsa bende, bu sevda aldı götürdü.
Koruyamaz oldu tenim, ilk anki halini
Ağlıyorum; ama işiten var mı ki, gören var mı üzüntümü?

İşte, yine flaşlar patladı üzerimde
Gece boyunca ben, hep bu anı bekledim.
Belki de kurtulacak gök, düşecek yere parçalanacak,
ne idüğü belirsiz o nesne
Sabah, güneş belki de yeniden doğar! . .
Hele bir sabah olsun gerisi Allah Kerim

Niçin! . . tepe taklak olmuş gibi geliyor acaba, bu dünya bana?
Gerçekten baş aşağı mı asılı duruyor bu insanlar?
Hiç bu kadar sabredip de beklememiştim; ama. . .
Bu bekleyiş, kalmasın sonunda yine yanıma kar!

Akıyor borulardan hızlıca şakır şakır yağmur
Alıyor, bir arpadan da daha uzun yol alıyor
Çarpıyor gökten, yere sular; un ufak oluyor
Yağıyor gökten sepkenler; asi ve mağrur. . .

Tarih: 26 / 6 / 1992

MEHTAP

2008-04-13T08:52:00.000-07:00

Şu anda ben, bir kayıkta sallanan denizin mehtabında
Uçsuz bucaksız yol alacaktım.
Aniden aralayaverecektim, mehtabın sarı perdesini
Serecektim ortaya çıplak bedenini, bin bir türlü eda ile

Sonra, o lacivert denizde, altından bir gölge
Kaybolacaktı kürek seslerinin çırpıntıları arasında.
Parça parça olurken dile gelecekti iniltileri, o hazin narasında
Batacaktı huşu içinde, sendeleye sendeleye seyirterek denize. . .

Tarih: 24 / 6 / 1992

BUSE

2008-04-13T08:50:00.000-07:00

Bir mertebe daha yükselirken hayat, gözler önünde
Bir buhrana sürüklenir ölüm, alçalır taa derine
Masmavi gökler dolaşırken tepemde
Bir karanlığa gömülür ruhum, bilmem ki nerede!
Devşirirken yerden narin bir sevgi çiçeği
Daima gelir koparır bir el, savrulur gökyüzüne çiçeğin buseleri.

Tarih: 3 / 6 / 1992

BEDEL

2008-04-13T08:49:00.000-07:00

Nemli bir duruluk sanki hatıralarım
Açılmamış bir gülün sensiz yorumu
Yaşamda bir parçam, bir yerlerde onu ararım
Boşanamıyor bir türlü ruhumun sağanak yağmuru

Derman, tacıma dikilmiş taş sanırdım;
Hep masmavi gök tepemde, ummanlar ayaklarımın altında
Saçma sapan ihtiyatsızlara bile alınırdım
Bedel ödüyorum şimdi gönül kapında.

Ruhumda neler olduğunu keşfedemiyorum, bir keşfedebilsem! . .
Kesildi ellerim, ayaklarım taşıyamaz oldu bu köhne bedeni.
Devamlı, bir yerlere erişmek istiyorum; bir erişebilsem! . .
Ödemek zorunda kalmazdı benliğim, belki de bu müzmin bedeli

Tarih: 2 / 6 / 1992

FESAT

2008-04-13T08:47:00.000-07:00

Fesat bir bağlılığın daha tohumları serpiliyor. . .
İçimde, bir o kadar da gönül yarası var iken
Her şey sana yalan, her şey sana oyun geliyor
İçimde bir yangın buram buram tüterken

“Merhametten maraz doğar” diyenler, meğer ne de haklıymış
Ben mi olacaktım ki bu dünyaya bir tek iyilik meleği
Meğer içindeki kazanda, fokurdayan zehir saklıymış
Soktun beni ellerinle mezara diri diri

İçimi bir harita gibi pafta pafta serdim senin karşına.
Bakmadım; ne esmer, ne kumral, ne de sarışın oluşuna
Tek hatam ise büyülenmek oldu, ahu gözlerine
Ağlamak istedim yalnızca, boylu boyunca uzanıp defalarca dizlerine. . .

Tarih: 24 / 5 / 1992

YAŞAMDAN BİR ALINTI

2008-04-13T08:45:00.000-07:00

Iraksak bir mercekten bakmak dünyaya
Dertsiz, tasasız, gamsız bir hayatı yaşamak
Kaptırıp koyuvermek kendini, çılgınca bir rüyaya
Her sonun bitiminden, bir kez daha başlamak

Saklanmak güller arasında, boylu boyunca uzanıp
Çıkıverip ansızın korkutmak tüm insanları.
Kazanmak; ama daima bir hırs içinde kazanmak
Doldurmak bir çırpıda bütün kumbaraları

Alkışlamak kıyasıya nefretle hırsızları
Yakalanma korkusu olmadan, günlerce yırtınmadan
Defnetmek derinlere hain karanlıkları
Atlamak eğitim duvarını, dizini sıyırmadan

Yok etmek haramı, fitneyi, fesatı
İman etmek günlerce, yalnızca iman etmek
Darbelerden etkilenmeden, şaşırmadan yolları
Sevişmek her nesneyle, doyasıya sevişmek

Lanetlemeden bir zaman kapılarda beklemek
Hırçın bir yağmurun ortasında, yapayalnız soğukta
“Yaşam” adı altında, milim ile emeklemek
Uzanılacak bir tek varlık, o gizemli dorukta

İmam nikahından boşayıp resmi nikah yapmak kadınlara
Damatlık takımlarla aç susuz gezelemek
Kandırmadan herkesi, erdirmeli haklara
Şart mı demir yığınları a...asında, insanları haksızca örselemek

Türküler söylemek avazı çıktığı kadar, sesinin yettiğince
Pembe bulutlar üzerinde yaşamak şu üç günlük dünyayı
Zor da olsa, bir saniye sektirmeden, pürüzsüzce
Hak etmek yaşamayı, dirhem dirhem hak etmek elinden geldiğince. . .

Tarih: 7 / 4 / 1992

LUSİ

2008-04-13T08:42:00.000-07:00

Derin bir yas alemine gömüldü geçenlerde,
Sekiz yavrusu açıkta kalan bu sakin mahalle.
Hain kişilerin ölüm saçan yemekleriyle
Bir gariban, şirin köpek can vermiş
Sekiz küçük yavrunun gözü önünde.

Biçare hayvan, saatlerce inlemiş
Kurtarmak için Lusi’yi, tüm mahalle seferber
Ama ne çare ki sonuçta, hiçbir ses gelmemiş
Tiz de olsa bir havlama sesi, ne de yaşamdan bir haber

Daha iki gün önce gezdi buralarda avere avere
Gerek var mı söylemeye, bütün mahalle veletleri
Onun peşinde pervane.
Çok sevilirdi Lusicik mahzun, zararsız kendi halinde
Belki de sokak köpekleri içinde bir şehzade.

Ya, bir köpek kadar değeri olmayan o hainler nerede?
Mana veremedim bir türlü, sekiz yavruyu öksüz bırakmak niye?
Lakin anlamaya başlıyorum bir şeyleri, belki de
Olsa olsa o hainler, kendilerinden kıskandılar o mahluku; herhalde. . .

Tarih: 28 / 3 / 1992

AŞIK OLDUM

2008-04-13T08:39:00.000-07:00

Aşık oldum, aşık oldum, aşık oldum
Yüzyıllardır süregelen bir olaydır bu
Aşık olmak; belli belirsiz bir tutku

Aklım, kabul etmiyor; gönlüm seviyor
Ruhum ise bir sarhoş gibi
Bir o yana, bir bu yana sendeleniyor.

Duygularım apar topar bir yumak
Düşüncelerim ise zinada basılmış bir kadın
Yukarı tükürsem bıyık, aşağı tükürsem sakal

“Uzak” diyorlar gibi belli belirsiz
Esmer ışık çarpıntılarında, hain gölgeler
Yatar bir döşek üzerinde tasasız, dertsiz

Bu ışık huzmesinden yayılan tüm lekeler
Yapışıverip yüreğimin üstüne,
Kirletir benliğimi, kol kola girip her birini teker teker

Tarih: 15 / 2 / 1992

MEHTABINDAYIM

2008-04-13T08:38:00.000-07:00

Mehtabındayım, bu akşam bazı şeylerin
Bir elem, bir keder sormayın gitsin.
Mihrabındayım, bu akşam yalan sevginin
Bir matem; bir kalem vermeyin, bitsin

Kıskacındayım, yılan saçlı bir avare dilberin
Bir işkence, bir azap; Allah kahretsin
Girdabındayım, ufak bir noktada göz denizinin
Bir bakış, bir eda. . . Sen nasıl şeysin?

Tarih: 13 / 2 / 1992

SINIRSIZ İSTEK

2008-04-13T08:36:00.000-07:00

Şu anda, dışarıda yağmur olsaydı
Olsaydı camlarda da geçmiş günlerin ayak izlerini andıran
parıltılı buğular
Şu anda yağmurlar, toprağa doysaydı. . .
Otursaydı yanımda da sallanan bir iskemlede sen ve kaybolan yıllar

Keşke geçmişe dönülen bir yol olsaydı
Olsaydı, tıpkı çocukluk günlerime uzayana kadar
Sensiz hayatım, bir film gibi karşımda oynansaydı
Oynansaydı, ta ki ben, tüm rolümü ezberleyene kadar.

Bu insanı anlayan bir yar olsaydı
Olsaydı yüzünde de açılmış ak tomurcuklar
Bu adem, ruhunu aşka adasaydı
Ne olurdu yarabbim! . . Olmasaydı bu kadar hazin ve gaddar. . .

Tarih: 12 Ocak 1992

AŞK GÜNEŞİ

2008-04-13T08:34:00.000-07:00

Gece oldu; herkes gibi sen de yattın ya da yatacaksın
Kapadın mı gözlerini sevgilim, uyuyor musun?
Kimbilir sen hangi köşede, nemenem bir diyardasın
Bana karşı gönlünde, bir an olsun yakınlık duyuyor musun?

Yanmaya hazır bir meşaleyim senin karşında
Bir tutam ateş ise avuçlarında, avuçlarını üzerime serpecek misin?
Garip bir yol alıyorum bıçak sırtında
Sen, beni, bu yoldan çekip alacak mısın?

İnce bir kalp aralığından, bir göz titizlikle seni süzüyor
Kapıları yüzüme çarpacak mısın?
Bir şüpheli şeytan, damarlarımda geziyor
Girip onu, içimden atacak mısın?

Parçalanmış bir yürek var ayaklarının dibinde
Basıp da üstüne geçecek misin?
Hiç batmak bilmeyen bu aşk güneşinde,
Isınmak için sen, beni hep seçecek misin?

Tarih: 10 / 2 / 1992

DUYGUSALLIK SENFONİSİ

2008-04-13T08:31:00.000-07:00

Bir duygusallık senfonisi daha yazıldı bu gece
Damarlarımda dolaşan kan, boğuk boğuk solurken
Kırık bir kalp, buruk duygular ve durgun hisler eşliğinde
Teker teker kaleme alındı, harf harf, cümle cümle hatasız bir şekilde

Orkestradan arta kalan derme çatma,
Sevgi darbelerine maruz kalmış, yarı çıplak
Bir vücut inlemekte şimdi, sahnenin ortasında ve . . .
Savaş vermekte bin bir çabası, yorgunluğu ve zerafeti ile

Gelin görün ki bu orkestradaki çalgıcıların hepsi, tanıdık simalar
Şef “karşılıksız sevgi” yönetiminde, çalgıcılardan bazıları sırası ile. . .
Kemanda, kaybedilmiş ve dönüşü olmayan başlangıçlar
Viyolenselde, acı hatıralar; arp da ise aldatılmışlık

Saksafon, uykusuz ve tedirgin geceler; klarnet, endişe verici yalnızlıklar
Fagotta, nice hayal kırıklıkları ve obuada ise. . .
Asla dönüşü olmayan ve tümüyle özlem duyulan,
O, kararsız kalınmış narin dakikalar var.

Nefretle kınanmış hazin zaman sarnıçlarında uzayıp giden bu senfonide,
Hüzünlü melodiler yankılanmakta şimdi.
Beyaz bir gelinlik içerisine gizlenmiş gibi notalar,
Ansızın kaldırıveriyorlar duvağını ve açılıveriyor yüzü, yükseliyor havaya.

Derken uçkuru çözülüyor bir tek notanın,bir anda
Tüm gözler, onda sabitleşiyor pürüzsüzce
Çekiliyor eller, ayaklar çalgılardan;
orkestranın üzerinden de can çekiliyor,
Bir senfoni daha böylece sona eriyor.

Tarih: 30 / 1 / 1992

UĞURLU BEKLENTİ

2008-04-13T08:30:00.000-07:00

Sevgilim; şevkatim, nurum, uğurum ol
Dağa, taşa yazayım tırnaklarımla ismini
Sazımın mızrabında çalan tiz bir beste ol
Duyurayım dünyalara, yırtınarak sesini.

Şu sonsuz yalnızlığıma son verip burada, yanımda kal
İndireyim yıldızları gökten üstüne bir bir, teker teker
Sil içimdeki şüpheyi; anımsatma bana maziyi; sök onu, benden al!
Dökeyim servetimi önüne saf saf, katmer katmer

Soğuk bir kış gecesinde, ay yüzlü peri gibi büyüle beni
Kazıyım gönlüme, tüm benliğimle resmini
Bir aydınlık çümbüşünde, şuh bir bakışınla yakıver içimi
Açayım can evimi sana, haykırayım sevgimi

Tarih: 8 / 12 / 1992

ACI TECRÜBE

2008-04-13T08:29:00.000-07:00

Seni, bir gün tümüyle unutacağım
İşte, o an güneş, benim için yeniden doğacak
“Seni sevmiyorum” diye yüzüne haykıracağım
Rabbim bile bu sevdada, beni suçlamayacak

İçimde hep seni mi yaşatacağım
En güzel yıllarım, senin için mi heba olacak
Kaybedip aklımı, çıldıracağım
Gücüm yok mu benim hiç, seni bir an olsun unutacak.

Seni, mazide bir zamana kapatacağım
Seninle ilgili anılar, tümden yok olacak.
Yeni yarlar, yeni yerler keşfine hazırlanacağım.
Bu acı tecrübe ise yanıma hep kar mı kalacak? . .

Tarih: 21 / 1 / 1992 --- Salı

DRAMATİK SAHNE

2008-04-13T08:28:00.000-07:00

Durgun gözler sinsi kırpışır
Derin bir düşünce tufanına gömülür
Kaybolur, gözden ırak bir yerlerde
Tüm canavarlar, üzerine üşüşür

Gizemli sırlar altında
Zehirli bir şifayı didik didik ararız
Hani, hiç de ürküntü duymayız
Bu sırrın çırpıntılı sesinden

Yorgun eller nasırlaşır, buruşur
Ayaklar altında iniltilere boğulur
Tiksinir her keresinde, bir öncesinden
Zahmetlice açılıp da sevgiyi dilenmekten

Kırık kalp, masum hisler, buruk duygular bir yanda
Dramatik bir sahneyi tekrar tekrar canlandırırız.
Nasıl olur da hiçbir zaman hayıflanmayız; anlaşılmaz
Bu sahnenin dekor ve perdesinden.

Tarih: 20 / 1 / 1992

BİR TEK

2008-04-13T08:25:00.000-07:00

Bir tek sen, bakmıyorsun bana
Bir de yüzün, cephen; al gamzelerin
Bir noktada sabitleşmiş gözlerin
Radar titizliğiyle çevreyi tarasa bile

Bir tek sen, duymuyorsun beni
Bir de ellerin, ruhun; durgun hislerin
Tiz bir ıslığı bile duyar olmuş kulakların
Dibinde sağır davullar inlese bile

Bir tek sen, anlamıyorsun beni
Bir de kalbin, benliğin; çıplak bedenin
Narin bir soruda takılı kalmış beynin
Milimetrik hesaplarla bilgiler, hafızana nakış nakış işlense bile

Bir tek sen, hissetmiyorsun sevgimi
Bir de tenin, caziben; kusursuz dişiliğin
Bir kibrit aleviyle ızdırap duyuyormuş yosun kıvrımlı saçların
Volkanların kör kuyularından tutsak ateşler,
üzerine birer birer saçılsa bile

Tarih: 16 / 1 / 1992

Zorba Yaşam

2007-12-22T06:42:00.000-08:00

ZORBA YAŞAM

Bu gece, mısralarımda birkaç soru soracağım
Kabuklu duygu kırıntılarım
Bağışlayın beni anılar, şiddetle uykusundan uyandırdığım,
Karmaşık hissi hışırtılarım.

Nedir güç, nedir kuvvet?
Güç, kuvvet iyi; ama kime, kim için gereklidir; ne kadar?
Nedir güçlüden güçsüzü, kuvvetliden kuvvetsizi farklı kılan,
küresel öbür yarıdan
Değil midir, acizlik ki; insana, gözü kan bürümüş bir şekilde
Canlı cansız tüm varlıklardan;
Yedikat yerin dibine defnederek yaptıran yamyassı bir kabiristan

Ya nefret; nedir nefret, nedir kin?
Nefretle, kinle yoğrulsa yeterlidir; fakat kim(!), kim için
Niye illa kin, nefret de; kardeşlik, dostluk, barış, sevgi değil ki;

Yeterince alçakça değil midir bu hazin tablo ki;
Uçurumlar eşiğinde, farkında olmadan insanlar
Atacak olsa bir adım, parçalayacak yırtıcı kuşlar
Didik didik edecek kapkara leşi. . .

Tarih: 14 / 11 / 1991

BURUK TESELLİ

2007-12-22T06:39:00.000-08:00

BURUK TESELLİ

Korkutan beni, gecenin bir yarısı
Dipsiz bir kuyu gibi ipsiz, desteksiz bırakan
Döndü mor gül bahçesine, tenimin sarısı
Onun varlığı mıydı? HEYHAT!
Nefes almamı sağlayan, beni yaşatan

Yarab! Nasıl bir kısırdöngünün içine düştüm ben böyle
Genç sevdalıların kulağıma geliyor sesi
Ne olur, sen bir yol göster; bir şeyler söyle
Dolmadı mı bu aşkın, müzmin süresi

Gördüğüm güne onu, bin lanet olsun
Büyüledi beni, bir tek cilvesi; bir tek bakışı
Bu garip aşkı nasıl unutsun
Sönmemişken gönlünün sevda ateşi

Ağır ağır yaklaşmakta, dirhem dirhem kabir
Kim kalmış ki bu dünyada daim; ezeli. . .
Seni bir daha görmek güzelim, inan bana kafidir. . .
Olur belki bu da bana, buruk teselli

Tarih: 19 / 11 / 1991

Bezgin Sevda

2007-12-22T06:26:00.000-08:00

BEZGİN SEVDA

Bugün her zamankinden daha fazla ağlamak istiyorum.
Umurumda değil; zayıflık olsa bile “ağlamak”. . .
Hakkım dedil mi benim de hayattan tiksiniyorum
Eziyetlerden bıktım, istiyorum artık ben de insanca yaşamak

Nasıl koştum, zeytin gözlü sade bir karabulutun arkasından

Cevap ver bana gözlerim oluşsun durgun nehirler fani yüzümde
Gönlümde bir yerlerde, bir şeyler mi öldü ne?
Duramaz oldum ben, bu acının kederinden, yasından

Tarih: 13 / 9 / 1991

BİR EVRENDİR YAŞAMAK

2007-12-22T06:22:00.000-08:00

BİR EVRENDİR YAŞAMAK

Narin bir basamaklar hengamesidir
Bazen yeni doğan bebeği kucaklamak
Bazen de basamaklarda atılan alın teridir,
Önünde yükselen yüce bir volkandır yaşamak

Santimi santimine, derinden bir nefesle
İçeri çekilen uçarı bir iç çekmektir.
Burcu burcu, dirhem dirhem alkışlanmak ya da;
Sade bir tomurcuktur yaşamak.

Zehre çalan hakikatidir,
Mantar gibi biten, yanı başındaki ölümün.
Bazen, dikenli ellerde oluşan şevkattir,
Nereden geldiği bilinmeyen bir sır gibi yaşamak.

Dağlarında ıslık çalan kör bir kurşundur.
Azgın bir boğa gibi içini okur,
Kabe Taşı gibi dimdik karşında durur,
Namus borcu, boyun borcu yaşamak

Hep derdini anlatır, dinlemez senin derdini
Katar, birer ikişer önüne; beşerin her ferdini
Aynı tastan su içirir, ayırmaz; merdini, namerdini
Çıngıraklı bir yılandır, sokar “öldürmez” yaşamak.

Fantazilerle süslü bir dramı daima olmuştur
Belki de çalılıklar arasında sinsice kaybolmuştur
Bilemezsin, senin için de süre belki dolmuştur.
Seher vakti açık kalan bir kapıdır yaşamak.

Darbeler ard arda, sanki bir mahşer
Bütün bunlara sebep, o güzel dilber
Yıkmak için seni, herkes seferber
Düşene “Bir tekme de sen vur” yaşamak.

Meydanda hiç ceset yok, bin tabut kalkar
Bin tabut arkasından bir dua sarkar.
Bir değil, milyon tane insan zamandan korkar.
Göz açıp kapar misali, bir rüyadır yaşamak.

Şehvetin çığlığı doruğa ulaştı
Öpüşürken salyalar, yüzümüze bulaştı
Belki de bizin için bu bilinen uğraştı
Bu kez de kesti ipleri dibinden, hain yaşamak

Hırçın bir yağmur gibi bardaktan boşanır,
Bütün bu aşklar, kinler, sitemler hepsi onadır.
Süre daima hep ondan yanadır.
Sisli duvarlar arkasından yönetilen bir evrendir yaşamak

Tarih: 29 / 12 / 1991

GİDECEĞİM

2007-12-22T05:52:00.000-08:00

GİDECEĞİM

Haksızlığın kehanetine ağlıyorum
Bir bir dökülüyor, binbir gayret içinde gözyaşlarım
Asla, etki altına alamaz beni duygularım
Kararımı verdim; ben, bütün azmimle çekip gidiyorum.

Nafile, haykırmayın arkamdan; sevgi arıyorum ben
Duvar gibi dikilsen bile önüme, durduramazsın beni sen.
Bir kardeş, bir kardeşe düşman olmuşken
İlk fırsatta gideceğim ben, bu şehirden

Ne fark eder ki bir yerlere sığınacağım işte
Kaçmak değil, benimkisi baskılardan, huzur aramak sadece
Üzüntüden, önümde dursanız bile secde
Bir gün, basıp gideceğim durgun, sessizce

Lanet olsun böyle yaşama, böyle hayata
Çıkacağım belki de uzun, çok uzun seyahate
Orada kavuşacağım belki tüm benliğimde rahata
Demir alındı, benim için bu mekandan,
Beklenen denizci rüzgarı da esti artık, yelkenler fora.

Gideceğim; ama bir tek sorum var
Hiç mi menfaatinize değildi, bu ademoğlundaki eller, ayaklar?
Beni ancak artık, uzaklar paklar.

Bırakacağım ideallerimi, hayallerimi bir bir kenara
Kimbilir, sığınırım belki günlerce ağaç altı bulamadan,
Bir sağanak yağmura.
Belki de uzanırım bir gece, kimliksiz, boylu boyuna zıpkın gibi rıhtıma.
Gidiyorum ben, taşırdınız sabrımı, ağır geldi bu yük, benim sırtıma.

Yaşayacağım mekanı, kendim seçeceğim
Kum tanesi insanları, eleğimde teker teker eleyeceğim
Yaşanmış olan hayatımın üzerinden, bir kalemde geçeceğim.
Karar verdim, eninde sonunda ben, gideceğim.

Tarih: 8 / 11 / 1991

DONUK TABLO

2007-12-22T05:50:00.001-08:00

DONUK TABLO

Donuk bir tabloda, ressamın
Fırçasıyla birleşti iki dudağın.
Ardından fırça, tabloya çarptı
Ansızın oluşuverdi tabloda solgun yanağın

Sonbaharda, çınar ağacı gibi titredi fırça
Durdu, irkildi birdenbire pervasızca
Bakar oldu tabloya, yalnızca dedi ki “Nasıl çizerim?”
Son bir gayretle izah etti ellerime gerçeği yüreğim
Parıldayan bir nur düştü gökten
Oluştu tabloda, kömür gözlerin

Bu kez, zahmetlice değdirdi fırçasını ressam, kenarına tuvalin
“Hayret! Aklımdaymış hala.” dedi, alın kemiğin
Ressamın gayreti ile tuvalle fırça son kez birleşti
Süslendi donuk tablo ve cansız saçların.

Tarih: 18 / 10 / 1991

ÇORAK TOPRAK

2007-12-22T05:49:00.001-08:00

ÇORAK TOPRAK

Gece çöküyor sabah, topraklarımın üzerine
Şaha kalkıyor sessizce her bir gölge
Sarıyor zincirler masum karanlıkları
Acılar unutulmuyor; batıyor teker teker, fersah fersah derine

Gezegenler uçuşuyor atmosferin nezdinde
“Bu, benim parlak yıldızım” diyorum, “Orada, bak. . . üzerinde
Kahrediyorum kendime çıldıracağım
Bulanıyor tenim de gecenin zift rengine

İniyor tokat olup bir bir acizliğim yüzüme
Çetin bir muhakeme yapılıyor, ruhumun baş şehrinde
Çiseliyor ince ince bir yağmur sağanağı
Ne gezer! Yetişmez olmuş küçük bir fidan bile
Çorak topraklarım üzerinde

Tarih: 16 / 10 / 1991

ÇIKIŞ YOK

2007-12-22T05:47:00.000-08:00

ÇIKIŞ YOK

Aradan belki geçti yıllar
Belki de geçecek günler, asırlar
Hangi tarafa baksan yar,
Nasıl ölçersen ölç, bil ki yine dar.
Bir türlü, bir türlü dinmek bilmiyor bu keskin uğultular

Bu mekan, bize yabancı artık
Ölümle vedalaşıp yaşamayı bıraktık
Kan içinde kaldı yattığım yastık
Belki ölümsüzlüğe hayli yaklaştık
Belki de yaşamdan fersah fersah uzaklaştık

Bu menfaat dünyasında yalnız o mu var?
Mümkün mü görmek yüzünü! Kaplamış etrafını sisler, dumanlar
Çıkmak bilmiyor aklımdan kömür gözler, kiraz dudaklar

Yol geçen oldu herkese bu koca hanlar
Ben ise hanın içinde mahsur kaldım, kilitli kapılar
Çıkış değil bana, umut değil; cam, çerçeve, pencere, kapı, duvar

Yıl: 1991

ŞARTLI TAHLİYE

2007-12-22T05:46:00.000-08:00

ŞARTLI TAHLİYE

Şartlı tahliye edilmişiz
Evren parmaklığının arkasındaki
Küresel dünyaya

Kimimiz, cezamızı çekmiş bitirmiş
Kimimizin bitmemiş, bitmemiş cezası
Çekiyor hala. . .

Küçük bir sala insanlar doluşmuş
Suda kalan boğulmuş yahut
Çekmişler saldan insanları, teker teker düşürmüşler suya

Derken bir fırtına çıkmış
Kenetlenmiş, birbirine sokulmuş bütün sallar
Bu defa da nehir olmuş, kandan akan seller

Nereye gitsen kan, nereye baksan kesik eller
Utanmadın mı, bıkmadın mı ey insan!
Yeter artık, yeter! . .

Yıl: 1991

PEŞMERKE

2007-12-22T05:45:00.000-08:00

PEŞMERKE

Bu gece, Dünya penceresinden, seni seyrettim.
Dolandı bir bir çevremde, bütün yıldızlar.
Nefesim kesilinceye dek seni meşkettim.
Can çekildi üzerimden ansızın, yüreğim sızlar.

Nurdan bir iz düştü önüme,
Mazide bir ateş tekrar küllendi.
Küllerin içinden, parıltı vurdu gözüme
Gönlüm, ızdırap içinde sana seslendi.

Bu duygu, zincirlerle bağladı beni, sana bir kere
Yürek yaralarımdan, kan bir bir boşandı
Aşk tufanında, ümitsizce bocalayan bu peşmerke,
Teselliyi, bir içimlik sigarada aradı.

Tarih: 29 Ağustos 1991

DİŞLİ ÇARK

2007-12-22T05:42:00.001-08:00

DİŞLİ ÇARK

Birkaç ışıldayan yıldız ve. . .
Bilinen birkaç gezegen.
Her gün üzerinde yürüyüp de
Karşımıza itiyle kopuğuyla çıkan. . .
Olağan dünya. . .

Bu mu insanların
Beklentileri senden?
Bağlanmak, çözülmek
İşkence görmek ve
Sessizce yakılarak defnedilmek

Bir namert çıkıveriyor ortaya.
Vahşi bir kara kaplan misali,
Alıyor pençesine insanları,
Katıyor vahşet kervanıyla
Önüne bir bir

Düzenli bir düzen aramayın, nafile!
Bulutlar bir bir söndürüyor yıldızların ışığını.
Arkasından, bir rüzgar alıp gidiyor
Acıyla çürümüş olan geçmişin tüm karanlıklarını.

Ateş, olanca gücüyle kavuruyor
Sarıyor, masum insanların bedenini, tenini
Toprak, siliyor küllerini
Namahrem bir biçimde.

Gören gözler, kör edildi.
Sakın, şahit olmayın!
“Aman” dileyen katledildi,
Bilin, cahil kalmayın.

Nefret ve kin, neden irtica ettin?
Satırlarıma, seni, ben çağırmadım.
Nasıl girdin kundaktaki bebeğin kanına?
Hiç mi acıyamadın? . .

Doğrusu; sen, büyüklük ettin
Acımamaya katlandın.
İşin bitince alkışlanıp, temizlenince aklandın.
Elin vicdanında, yatıp kalkıp nice rüyalar tattın.
Çarkın altında yattın, yüzyıllar boyu yaşlandın.

Tarih: 24 Nisan 1991

AĞLADIM

2007-12-22T05:40:00.000-08:00

AĞLADIM

Bu günkü dersimde, sıra üstünde
Hayal girdabının kapısını araladım.
Hayalin, geçmişi saran teninde
Nurdan parlak, yakıcı bir güneşi anımsadım

Birden uçmak için havalandığımda
Takıldı tüy bulutlara, kırıldı kanadım
Çarpıcı bir kuvvet gücüyle beni, sana çekti
Etkisinde olduğum buhrandan, bir türlü kendimi kurtaramadım.

Lanetledim gözlerimi, gökkubbenin seyrinde
Ağladım; ağladım, ağladım, ağladım
Doğayla birleşen şu dört mevsimde
Çile dolu geçen zamanla, son sözlerimi tamamladım.

Tarih: 26 / 5 / 1991

MAHLUK’U ASİL

2007-12-22T05:38:00.000-08:00

MAHLUK’U ASİL

Önce, naz etti doğa; ardından,
Fışkırdı, gazabın tohumu olan insan
Sonra, uyandı doğa derin uykusundan,
Değen insan elinin hışırtısıyla.

Bu el ki kendi hazırladı sonunu,
Tabiat ana, iyi terbiye edemedi oğlunu.
Çocuk, kendi kurallarıyla oynuyordu oyununu. . .
Evreni umursamayan, o alaylı tarzıyla

Nice nefis manzaralarla karşılaştı bu mahluk
İrkildi adeta, evrenin temizliğinden ve neşesinden! . .
“Nefret” denen tohumu, dünyaya serpti;
Küçük bir iyilik filizi yeşerdi, merhametinden!

Namahrem yerlere elini uzattı
Bir matara dolusu kan çıkarıp içti heybesinden.
Cıvıl cıvıl melodilerle titreşen kuş seslerine
Karıştı dirhem dirhem makine gıcırtıları

Yıl: 19 / 5 / 1991

KURULU ÇALAR SAAT

2007-12-22T05:37:00.001-08:00

KURULU ÇALAR SAAT

Sonsuz bir işkenceye mi tabi tutuluyoruz! . .
Sevmek, sevişmek, zevk; bunlar, nasıl kavramlar?
Kurulu çalar saatler gibi bozuluyoruz.
Neden bitmek bilmiyor, bu uzun akşamlar?

Nefretle mi uyanıyoruz acaba bu derin uykulardan?
Nasıl bir yaşam bizimkisi, dolap beygiri misali!
Bir film şeridi gibi kayıp gidiyor dünya elimizden,
Masmavi derin sulara gömülen heybetli gemiler misali

Dengesiz bir tahtarevalli gibi neden nefret ağır basıyor;
Mancınıktan fırlayan bir söz ile iyilik duvarları, kan içinde kalıyor?

Neden kin duvarı gibi asık suratlı insanlar?
Dünya, bir zeytin dalına sımsıkı sarılsa! . .
Neden kökünden kesiliyor, barışa uzanan eller?

Tarih: 10 / 5 / 1991

Çile

2007-12-22T05:35:00.000-08:00

ÇİLE

Ateşle oynamak bizimkisi
Şarapnerler içinde, ateş hattında
Yaşam değil, zahiri gölgesi ( ancak )
Boğuşmak; sadece boğuşmak geçen zamanla

Almış başını, uzamış nefret çizgisi
Dünya çapında, pervasızca
Kalmamış yaşamın bir silintisi
Oymaya kalkıyor gözünü, en yakının da!

Yok olmayan bir tek, insan öfkesi
Uzayıp giden zeytin dalları arasında.
Bu, insanlığın büyük çilesi
Doldurmuyor süreyi, yılda; asırda

Tarih: 1 / 5 / 1991

DUYGU FIRTINASI

2007-12-22T05:34:00.000-08:00

DUYGU FIRTINASI

Defnedilmiş mezarlarına teker teker
İniltiler içinde ağlıyor, bağıramıyor yurttaşlar
Hainliğin korkunç pençesiyle irkilmiş
Kan dökmenin; önü yok, arkası yok, zevk alıyor alçaklar

Nefis bir ölüm hazırlanmış ki
Fire vermez, aman vermez, sır vermez
Sanma ki gaddar insan
Mezar üzerindeki çiçekler, dirilmez.
Sahipsiz bir vatanın evladı değiliz,
Olmadık, olmayacağız asla.
Kanıyla topraktan, filiz yeşertmiş atalarımız
Ümmetine layık olamadıksa peygamberim, bizi bağışla

Usulcana sokuldu yanımıza, hain fitneler
Lanetlesek de çare değil tarihler
Adaletin boynunu, vurdu hainler
Gözümüze perdeler çekti, uçan şahinler

Tarih: 20 / 4 / 1991

SEVGİNİN DRAMI

2007-12-22T05:32:00.000-08:00

SEVGİNİN DRAMI

Çılgına çevirdi, gözlerin beni
İtiraf edememek, edecek deli.
Duygular, doruktaki bir volkanın krateri
İçindeki sevgiyle beraber misin?

Yemyeşil gözlerin sanki bir ahu,
Senin de hiç insafın yokmuş, be yahu! . .
“Ölüyorum” desem, bir damla su
Sevgi pınarından verecek misin?

Anlaşılmaz dışarıdan, ilk bakışta
Hazan eder aşk, gönlü, birkaç yakışta
Sana karşı gönlümü, bir yakarışta
Alıp da bağrına basacak mısın?

Tarih: 12 Şubat 1991

Uykudaki Yaşam

2007-12-22T05:16:00.002-08:00

UYKUDAKİ YAŞAM

Sarı saçları, güneş gibi parlayan yar
Hayatımızın ilk baharına, yağmasın karlar
Bize de görünsün, en güzel haliyle o tatlı bahar
“Dünya” denen uykudan, uyuyup da uyanamamak var.

Acı bir zehir gibi yakıyor içimi aşkın, neden;
Ürperiyorum adeta, aşkın bu biçiminden
Şüphe ediyorum; aşktan taşan kalbimden
Kalıcı değilim; anla, sararan benzimden

Hayat, çok kısa; fark edemedin mi güzelim?
Gel, tut ellerimden; gel ki
Gezelim, eğlenelim
Tatlı tatlı, sevgiyi kana kana içelim

Tarih: 2 Şubat 1991

Çaresiz Sürgün

2007-12-22T05:16:00.001-08:00

ÇARESİZ SÜRGÜN

Sevginin fırtınalı vadisinde
Karşılaştık ikimiz, seninle bir gün
Kaderimizin oyununa geldik; çaresiz,
Eğildik sürgün

Nice acılara, aldırış etmedi şu gönlüm
Kaldı boynu bükük, şimdi çok üzgün
Korkuyorum belki de bir gün;
Alacak sazını eline, olacak gezgin.

Tarih: 26 Ocak 1991

Parlak Bir Güneş

2007-12-22T05:14:00.000-08:00

PARLAK BİR GÜNEŞ

Deli divane gibi savrulur gönlüm
Akan nehir sanki, çağlar delice
Yine birini sevdin, daha yenice
Gönlüm, dayanamazsın böyle sevince

Sahillere vuran boş şişeler gibi,
Hor görüldün, kimbilir belki yıllarca
Artık, bir limana sığınma zamanıdır
Parlak bir güneş, yeni denizin ufkunda.

Tarih: 3 Ocak 1991

İstanbul Busesi

2007-12-22T05:13:00.000-08:00

İSTANBUL BUSESİ

Her birimiz, gemilerden, derinliklere bırakılan
Serseri mayınlarıyız, İstanbul kıyılarının
Kimimiz dayanıklıdır, yıllarca ilk günkü halini korur
Çoğumuz, ilk bulduğu zemine çakılır; patlar.

Kimi İstanbullu, alır eline bavulunu; memleket yolunu tutar.
Eski İstanbullu, bulur ocağını; kazık kakar Topkapı Surları’na
Hani, bir de derviş İstanbullu vardır,
Anadolu’dan kalkar, gelir; nice ümitlerle

Zaman, İstanbul’da, İstanbul’u anlatan
Bir karmaşadır, tarih içinde.
Bir bakarsın İstanbul, Bizans elinde
Bir de bakmışsın ki fethedilmiş; Türkler’de

Lakin, İstanbul bir çığdır
Memleketine bağlanamayan her kişinin bağrında.
Hey, İstanbul! Ne lütufsun
Akıllın da var, delinde, sağırında. . .

Tarih: 25 Kasım 1990

Boğaz'da bir gezinti

2007-12-22T05:12:00.000-08:00

BOĞAZ’DA BİR GEZİNTİ

Boğaz’da giderken bir vapurla
Geçsin diye karşıya beklerken sabırla ( cümle düşük gibi! )
Yağmur yağıp da cam buğulanınca
Ne güzeldir camdan inen damlalar.

Fırtına çıkıp deniz çoşunca,
Gök aydınlanıp şimşek çakınca,
Yağmur bir sel gibi güvertede akınca
Ne hırçındır cama vuran dalgalar

Aradan yıllar geçip deniz durunca,
Azalıp da akıntı su durulunca,
Bir dostum çıkıp da seni görünce,
Ne haindir yüzündeki çizgiler

Sevdiğin yar hafızana girince,
Vapur bir o yana, bir bu yana sendeleyince,
Tüm hüzünler dönüşünce sevince
Ne şirindir gözden süzülen taneler

Yıl: 1990

Güz Dönemi

2007-12-22T05:11:00.000-08:00

GÜZ DÖNEMİ

Ayrılık rüzgarı esti bir kere
Döktü, bir yaprak gibi saçtı yerlere
Gözyaşları olmuştu, akan bir dere
Sonsuz hüzün fısıldıyordu sevgililere.

Bir daha batmamak ( doğmamak? olabilir mi)üzere batmıştı, sevgi güneşi
Asla sönmeyecekmiş gibi yanıyordu, hüzün ateşi
Kulaklar işitmek istemiyordu, haykıran sesi
Kaçmıştı insanın bir kere, sonsuz neşesi

Yıl: 1990

Sevgiliye Hitab

2007-12-22T05:10:00.000-08:00

SEVGİLİYE HİTAB

Fırtınanın içerisinde karanlıkla kucaklaşırcasına,
Koşuyordu gökyüzü.
Senden ayrıldıktan sonra yıkıldı gönlüm,
Adeta öksüzdü.
Sonunda, bu hırçın an geldi geçti. Belli ki. . .
Yenmişti güçlü, güçsüzü
Bu amansız mücadelenin sonunda yağmurlar,
Söylemişti son sözü. . .
Hıçkıra hıçkıra ağladım, bir çocuk gibi
Güçsüzüm
Çaldırdım gönlümü, hırsızların en tatlısına
Suçsuzum
Mutluluk benim de hakkım; ama ulaşamadım
Şanssızım
Asla kavuşamayacak gibi bir duyguya kapılıyorum.
Teselli edilmek istiyorum
Yalnızım
Delirir gibi oluyorum sensiz, kırıp dökmek istiyorum her şeyi
Durgunum
Tarif edilmez duygularla bağlıyım, anlatamıyorum
Suskunum
Taparcasına seviyorum seni; aşığım, tutkunum
Vurgunum
Uzun zamandan beri sevgilim, aşkınla doluyum
Taşıyorum
Kimbilir, belki de zaman zaman yanaklarından süzülüp
Akıyorum

Yıl: 1990

Gözyaşı Pınarı

2007-12-22T05:09:00.001-08:00

GÖZYAŞI PINARI

Sevgiye hasret olduğum şu dakikalarda
Kurudu gözyaşı pınarlarım
Yardan ayrıldığım çileli zamanda,
İsyan etti ruhum, çıkmaza girdi bedenim.
Seni düşünmeyi fırsat bildiğim şuhun içinde,
Hazin bir yalnızlık bürüdü etrafımı.
Aşkın bu denli ızdıraplı olduğunu sezdiğimde,
Sürüdü ayaklarım beni, meyhane girdabına.
Fayda etmedi binbir türlü içki, ruhumun ızdırabına.
Sarhoş oldum bir kere, tutkunum aşk şarabına.
Sevgilim, ağlama; dayanamam, inci gibi dökülen
O gözyaşlarına.
Feda olsun serveti tüm dünyanın, gülücükle bakan,
Neşeli bir tek bakışına.
Biliyorum, diyemeyeceğim belki de elime asla;
Dalgalanan o saçına.
Üzülme, sen de bırak kendini, pınar gibi akan;
Esrarengiz hayatın gizemli akışına. . .

Yıl: 1990

Ölüme Çeyrek Kala

2007-12-22T05:07:00.000-08:00

ÖLÜME ÇEYREK KALA

“Hayatım, pamuk ipliğine bağlı” derler ya dostum,
Boş; öyle gelir insana, bir zaman tufanı içinde.
Tik - tak sesleri gider, gelir; fırtınalar kopar. . .
İnsan, ölümü hisseder bir anda ensesinde.

Ölüm, azgın bir sapık gibi kesik kesik solur
İnsan, bu bocalama içinde çırpınır durur
Adeta dengesiz zaman çığlıkları;
İnsanı boğar, kudurtur. . .
O insan için her zevk, bir anda kurur. . .

İnsan, ömründe doyamaz ne reçele ne bala
Lakin bitmiştir ( binmiştir ?,olabilir mi?) artık, çılgın deryada ki o sandala
Sonunda sular çekilir, durulur derya
Ölüme çeyrek kala. . .

Yıl: 1988

Evvel Zaman İçinde

2007-12-22T05:06:00.000-08:00

EVVEL ZAMAN İÇİNDE

Mavi çalkantılı bir deniz
Hararetle kararıyor gökyüzü
Korkutur ve daima korkutacak insanları
“Ölüm” sözü. . .
Peki, bu tabiat olaylarını hiç mi görmez insan gözü
Aslında bu olaylar, hayatın bir parçası, hayatın özü.
Yandıktan sonra odun, sen dostum. . .
Karıştıran sensin hem külü hem közü
Nafile dostum, farkında olamazsın
Geçen zamanın. . .

Yıl: 1988

ILIK AKŞAM RÜZGARLARI

2007-12-22T05:04:00.000-08:00

ILIK AKŞAM RÜZGARLARI

Ilık bir akşam, sessiz bir gece
Ölüm yaklaşıyor gelip sessizce
Zaman, katlediyor insanları hunharca
Sonra, sigaramdan çekiyorum derince bir nefes
Aklıma geliyor, eskiden yaşanmış şehirlerden
Miletos, Efes
Anlıyorum sonra, zaman, akan bir su
Yaşam denilen şey,
Bir ay, gün, yıl kabusu
İnsanları almış götürmüş, bir para hırsı
Hatırlanacak tek bir şey kalmış geriye
Ilık akşam rüzgarları ve onun tatlı hışırtısı. . .

Yıl : 1987

Yazan: Aydın Özer
Sayı: 1

İlk Merhaba

2007-12-22T04:53:00.000-08:00

Merhaba,hoşgeldiniz demek istiyorum sayın ziyaretçilerim,umarım blog'umda duygularınızı taşırabilecek bir duygu seli bulabilirsiniz,Zaman zaman şiirlerime yenileri ekliyebileceğimi umuyorum ayrıca sizlerle zaman zaman hoşça vakit geçirebilmek adına bazı hikaye ve fıkraları da blog'umda yayınlayarak sizlere hoş bir seda yaşatabilmeyi umuyorum,her türlü görüş ve öneri için 'a e-mail'lerinizi bekliyorum.
Sevgiler.

Yasal Uyarı

2007-12-22T04:47:00.001-08:00

Blog'um da yanınlanan şiirlerin istisnasız hepsi benim şahsıma ait olan eserlerdir,herhangi bir 2. ya da 3. şahıslarca izinsiz kullanımı hakkında yasal her türlü hakkım gizli kalmak şartıyla paylaşıma açıyorum,Lütfen izinsiz paylaşımda bulunmayınız,İzinsiz alıntı yapmayınız,Teşekkürler.